Artikelen

AMSTERDAM, 20100417 -- Actimel behoedt niemand voor een verkoudheid. Dat wil fabrikant Danone miljoenen consumenten wel wijsmaken met advertenties en uitgekiende marketingcampagnes. Danone overdrijft daarin de werking van de `probiotica' in zijn melkdrankje Actimel, want het doet voor je darmflora niet significant meer dan gewone yoghurt. Uniek is de werking van Actimel dus ook al niet. Het grootste verschil tussen Actimel en yoghurt is de uitgekookte marketing. Actimel is bijna tien keer zo duur als yoghurt. Actimel kweekt onnodige bezorgdheid bij mensen en verkoopt dat in een flesje, stelt foodwatch.

Danone geeft wereldwijd honderden miljoenen euro's uit aan reclame, onderzoek en rechtszaken. Al die miljoenen staan niet ten dienste van de gezondheid van de klant of verbetering van het product, maar dienen om de verkoopcijfers op te drijven en de reclamepraatjes verder op te poetsen. `Verhoog de weerstand in je darmen dankzij de `probiotica' met elke dag een Actimel, help je gezondheid' en `meer dan dertig wetenschappelijke onderzoeken bewijzen dat', vertellen Actimel-campagnes. Maar ook studies die door Danone zelf zijn gefinancierd, bewijzen dat de gezondheidseffecten van Actimel niet verder reiken dan die van gewone yoghurt.

Om een aantoonbaar gezondheidseffect en extra weerstand bij gezonde mensen te bewijzen moet er namelijk onderzoek gedaan worden naar de effecten van Actimel onder normale leefomstandigheden. Het lijkt er echter op dat Danone de wetenschappelijke onderzoeken voornamelijk laat uitvoeren in laboratorium omstandigheden. Daarom is het verband tussen Actimel en bijvoorbeeld de weerstand van mensen nooit aangetoond. Veel van de onderzoeken die Danone financiert duren zes tot acht weken. Dat is te beperkt om de gezondheidseffecten goed te kunnen meten. Tegelijkertijd zeggen de vele staatjes met cijfers over de toename van speciale bacteriën in darmen van dieren en mensen, helemaal niets over de effecten daarvan op de weerstand op de lange termijn. Danone doet ook graag onderzoeken naar de effecten van Actimel op zieke mensen en zelfs kinderen met diarree in India. Hoe nobel dit op het eerste gezicht ook mag lijken: de resultaten bij zieke mensen mag je wetenschappelijk gezien nooit projecteren op gezonde mensen. Dat geldt extra waar het gaat om een product dat zichzelf aanprijst als een preventief middel. Een ander dieet zou bijvoorbeeld een groter effect kunnen hebben op de weerstand dan Actimel.

Danone schermt dus graag met de gewichtig klinkende titels van ruim dertig wetenschappelijke rapporten, maar de details van al dat onderzoek zijn op de Nederlandse website voor de consument niet te vinden. De belangrijkste opdracht voor de witte jassen die Danone inhuurt, is de wetenschappelijke schijn ophouden, concludeert foodwatch. "Danone wil graag dat we allemaal geloven dat een duur Actimelletje dagelijks onmisbaar is om koutjes te voorkomen. Het lijkt daardoor wel een medicijn. Maar laten we wel wezen: als dat echt zo was, dan was Actimel bij de apotheek te krijgen in plaats van gewoon bij de supermarkt." stelt Bart van Opzeeland van foodwatch.

Veel van de gezondheidsclaims van Actimel zijn niet houdbaar. Overal waar rechtszaken of foute claims Actimel in de gevarenzone brengen, smijt de grootste zuivelproducent ter wereld met extra miljoenen aan afkoopsommen. Want het belangrijkste, zo gaf de voorzitter van de Amerikaanse Dannon-groep vorig jaar aan, is zo snel mogelijk weer de verkoop op te pakken. Eerder deze week kon Danone alleen nog aan een keiharde onvoldoende van de Brusselse voedselautoriteit EFSA ontkomen, door de producten Actimel en Activia simpelweg terug te trekken uit de beoordelingsprocedure. Danone tracht nu deze procedure verdacht te maken. "Ze ontwijken handig de inhoudelijke discussie over hun product. Het lijkt er toch wel erg op dat Danone de gezondheidsclaims van hun producten gewoon niet hard kan maken bij de wetenschappers in Brussel." stelt Van Opzeeland vast "En daarom beginnen ze nu aan de vertragingstactiek."

Actimel kost zo'n 4,60 euro per liter, de goedkoopste gewone yoghurt ongeveer 0,49 euro. Consumenten die hun gezondheid belangrijk vinden, kunnen voor dagelijkse portie beter gewone yoghurtproducten kopen. Dat is gezond, bevat veel minder suiker en is bijna 10 keer goedkoper, berekent foodwatch. Wie eerlijkheid over eten ook belangrijk vindt, kan via de website www.foodwatch.nl een e-mail sturen om Danone te vragen voortaan eerlijk te zijn over Actimel.

Bron:  www.nieuwsbank.nl

We zijn bang voor bacteriën. Daarom gebruiken we met zijn allen overdreven veel antibacteriële middelen. Zo hebben we, zonder het te willen, geselecteerd voor resistente ziekmakende bacteriën. Nu blijkt bovendien dat wat we eten gevolgen heeft voor de bacteriën die in ons maag-darmstelsel wonen. Deze zijn essentieel voor onze overleving maar een kleine verandering in hun aanwezigheid kan ons ziek maken of zelfs dik.

Gespleten persoonlijkheid

Wij mensen verschaffen aan een enorme hoeveelheid bacteriën een fijne plek om te wonen. Op je hand leven gemiddeld zo'n 150 verschillende soorten bacteriën en in speeksel zijn meer dan 600 soorten aangetroffen. Het menselijke lichaam blijkt zelfs zo populair, dat we, wat aantal cellen betreft, voor 90% uit bacteriën bestaan en voor 10% uit...ehh...tja...‘onszelf'. Van de meeste bacteriën hebben we geen idee wat ze doen en we gaan ervan uit dat ze voornamelijk onschuldig of voordelig zijn. Echter van enkele soorten weten we dat ze in potentie schadelijk zijn. Zo dragen 30 - 40% van de volwassenen en de meeste kinderen de bacterie Streptococcus pneumoniae met zich mee in de neusholte. Dat is geen probleem zolang de bacterie maar in de neusholte blijft. Komt dezelfde bacterie echter terecht in de longen, het bloed, de hersenen of het gehoorstelsel dan kan het respectievelijk longontsteking, bacteriemie, nekkramp en oorontsteking veroorzaken.

De meerderheid van onze bacteriën (zo'n 10-100 biljoen) wonen in het maag-darmstelsel. De kolonisatie van het maag-darmstelsel vindt plaats na de geboorte onder andere door wat we eten, en de samenstelling verschilt per mens; familieleden en huisgenoten hebben bacterie populaties die op elkaar lijken en er zijn karakteristieke verschillen tussen mensen van verschillende plekken op de wereld. De bacteriën in het maag-darmstelsel zorgen onder andere voor de aanmaak van essentiële aminozuren en vitamines en ze helpen bij het afbreken van anderszins onverteerbare producten. Deze relatie tussen mens en bacterie is dus voordelig voor beiden: de mens geeft de bacterie voedsel en een plek om te wonen en de bacterie verzorgt allerlei essentiële functies voor de mens.

Ziek en dik

Intussen zijn er ook aanwijzingen voor een relatie tussen het hebben van bepaalde soorten bacteriën en een gezond leven. Zo lijkt het erop dat door het gebruik van allerlei antibacteriële middelen de bacterie Heliobacter pylori uit ons maag-darmstelsel dreigt te verdwijnen. Omdat deze bacterie in verband wordt gebracht met maagzweren en maagkanker, lijkt dat goed nieuws, maar nu blijkt dat vooral kinderen zonder deze bacterie weer een verhoogde kans lopen op astma en daaraan gerelateerde aandoeningen.

Gedurende je hele leven beïnvloedt je dieet de samenstelling van je bacteriepopulatie, met vèrstrekkende gevolgen. Zo hebben mensen met vetzucht een bacteriepopulatie die gemiddeld meer energie uit voedsel kan halen dat vervolgens in vet wordt omgezet. Een experiment in muizen illustreert dit heel mooi: door de maagdarmbacteriën van muizen met overgewicht te transplanteren naar muizen zonder overgewicht ontwikkelden de muizen in deze laatste groep, terwijl ze hetzelfde aten als voorheen, ineens een veel hoger vetpercentage dan normaal.

Een verandering in dieet bij dieren kan zelfs gevaar opleveren voor ons. In de VS werd het na de tweede wereldoorlog gangbaar om koeien versneld vet te mesten met graan (vooral onder invloed van zetmeel uit maïs) in plaats van (gedroogd) gras. Koeien kunnen zetmeel echter niet verteren. In plaats daarvan wordt het gefermenteerd in de darmen en dat levert een zuurder milieu op. De maag van de mens is normaliter veel zuurder dan het milieu in de darmen van koeien waardoor allerlei bacteriën de overstap van koe naar mens niet kunnen maken. Maar doordat de zuurgraad in de koe nu plotseling lijkt op die van de mens hebben schadelijke bacteriën zoals E. coli, stam O157:H7 de tijd om zich in de koe aan die zuurgraad aan te passen. Vervolgens heeft de bacterie weinig problemen met overleven in de maag van de mens met voedselvergiftiging of erger tot gevolg. De oplossing is overigens simpel, geef de koe een keer gras voor ie naar het slachthuis gaat, de pH stijgt en de ‘zure' bacterie is zo goed als verdwenen.

Koesteren

We weten al een tijdje dat we antibacteriële middelen met mate moeten gebruiken om resistentie te voorkomen. Inmiddels wordt het steeds duidelijker dat zowel antibacteriële middelen als onze voeding grote effecten kunnen hebben op de bacteriën waar we harmonieus mee samenleven. En ik schat dat we nog maar een fractie van de effecten op onze gezondheid begrijpen. Koesteren dus die bacteriën.

Bron: sciencepalooza.nl (2009)

Nieuwe gegevens laten zien dat resistentie tegen antibiotica blijft toenemen. Dat meldt het RIVM. Vooral de darmbacterie Escherichia coli (E. coli) ontwikkelt in alle EU-landen met een alarmerend hoge snelheid resistentie tegen veel typen antibiotica. Dit betekent onder andere dat blaasontstekingen door E. coli moeilijker te behandelen zijn. Om het publiek te informeren over de relatie tussen E. coli en blaasontsteking, introduceert de Stichting Werkgroep Antibioticabeleid samen met het RIVM een speciale folder over verantwoord antibioticagebruik. Deze wordt verspreid via artsen, apothekers en de website van het RIVM. [27 november 2009] Bron: ConsuMed®

Het is een gekend gegeven dat de hersenen een invloed hebben op de werking van de darm als dusdanig. Zo kunnen de hersenen de darmmotiliteit beïnvloeden, ze kunnen een invloed hebben op de secreties die in de darm worden afgegeven enz... een gevolg hiervan is dat de hersenen een indirecte invloed kunnen uitoefenen op de darmflora door bijvoorbeeld de darmmotiliteit te beïnvloeden. Maar de hersenen kunnen ook op een directe wijze een invloed hebben op de darmflora door signaalmoleculen in het darmlumen af te geven. Deze signaalmoleculen worden afgescheiden door bepaalde cellen die zich in de darmwand bevingen en via het zenuwstelsel met de hersenen verbonden zijn.

De zogenaamde "enterochromaffiene cellen" bezitten deze eigenschap, maar ook neuronen en bepaalde cellen van het immuunsysteem die te vinden zijn in de darmwand kunnen dit effect teweegbrengen. Met andere woorden er is een beïnvloeding van de darmflora vanuit de hersenen. Maar er bestaat ook een wisselwerking tussen darmflora en de hersenen. Of met andere woorden een communicatie vanuit de darmflora naar de gastheer toe. Deze communicatie verloopt via verschillende wegen en mechanismen. Zo kan de darmflora een invloed hebben op de cellen die de darmwand bekleden (de enterocyten) via bepaalde moleculen die door de darmflora worden geproduceerd. Deze moleculen zullen zich plaatsen op receptoren die zich in de wand van de enterocyten bevinden en zullen dan een signaal doorgeven aan de enterocyt (receptor gemedieerde signalisatie). Indien de darmpermeabiliteit verhoogd is kunnen bepaalde moleculen die door de darmflora worden geproduceerd ook terecht komen op de receptoren van cellen die zich in de darmwand bevinden en hierop een effect hebben.

De enterochromaffiene cellen zijn belangrijke cellen die signalen doorgeven zowel vanuit de hersenen naar de darm als vanuit de darm naar de hersenen. Vanuit de enterochromaffiene cellen bestaat er een nerveuze verbinding met het zenuwstelsel. Deze verbinding speelt een belangrijke rol bij het waarnemen van pijn en modulatie van het immuunsysteem, maar ook bij het effect van emoties op de werking van de darmen (denken we maar aan het ontstaan van diaree als gevolg van emoties).

Het verbreken of het niet goed functioneren van deze interactie tussen hersenen en darm en omgekeerd kan een rol spelen bij het ontstaan van acute en chronische gastrointestinale ziekten, denken we hierbij aan ziektetoestanden zoals functionele en inflammatoire darmziekten.

Nat Rev Gastroentrol Hepatol. 2009 May;6(5):306-14
Principles and clinical implications of the brain-gut-enteric microbiota axis.
Rhee SH, Pothoulakis C, Mayer EA.

Bron: voedingsanalyse.com

Inleiding
Onze darmen beïnvloeden onze hele gezondheid, dat weten we allemaal wel. Maar dat onze darmen ook kunnen communiceren met onze hersenen, functioneren als een soort mini-brein en onze emoties helpen te reguleren? Dit gegeven wordt inmiddels ook gebruikt als basis voor onderzoek naar de neurobiologie van overgewicht en obesitas.

Feiten
We zijn wat we eten, wordt vaak gezegd. Onze voeding en de vertering daarvan zijn onlosmakelijk verbonden met onze gezondheid.

In ons darmkanaal worden alle belangrijke voedingstoffen opgenomen en aan ons bloed afgegeven, er wordt vitamine K gemaakt door de darmflora (belangrijk voor de onze bloedstolling), en meer dan 80% van ons afweersysteem bevindt zich in dit orgaan.

De darmen hebben een directe invloed op al je andere organen, zoals je huid, je longen, je maag, je lever en gal, je alvleesklier, je milt, je hart en indirect op je hypothalamus, hypofyse, schildklier, bijschildklieren en bijnieren. Kortom, je darmen beïnvoeden eigenlijk je gehele lichaam.

In India bestaat dan ook de uitdrukking: ‘slechte darmen zijn de de moeder van alle ziektes'.

De darm: een mini-brein!
Al meer dan 350 jaar geleden werd er door onderzoekers waargenomen dat er communicatie bestaat tussen de hersenen en de darm . De darm wordt daarom ook wel de "mini-brain" genoemd in de literatuur.

Onder invloed van je gedachtes, herinneringen en je waarnemingen op een bepaald moment produceert je lichaam specifieke stoffen, die een direct effect hebben op je maagdarmkanaal. Denk maar eens aan de momenten dat je zenuwachtig was voor een examen, een sollicitatiegesprek of een confrontatie, dat voel je direct in je buik. Je krijgt een droge mond, wordt misselijk of je hebt last van diarree.

Pierre Gassendi en John Locke bestudeerden mensen met een darm- of een maagfistel, een opening in de buikwand waardoor een stukje maag of darm uitstulpt, een soort stoma dus. Zij zagen dat maag en darmen reageerden op emoties. Het slijmvlies van de maag vertraagde zijn activiteit bij angst en depressie, terwijl door agressie en rusteloosheid de maagfunctie juist versnelde. Bij boosheid zagen ze een verhoogde activiteit in de dunne darm, terwijl haat en schuldgevoel een te snelle functie van de dikke darm en dus diarree veroorzaakte.

Hoe de informatie-overdracht tussen darmkanaal en hersenen precies werkt, dat weten wij nog niet. Het is wel bekend dat er in de hersenen neuropeptiden (aminozuurverbindingen) gemaakt worden in ons emotie-centrum, waar onze herinneringen zijn opgeslagen die gepaard gaan met gevoelens van plezier, verdriet of boosheid. Deze neuropeptiden verplaatsen zich door het hele lichaam, zodat emoties overal in je lijf te voelen zijn en je daardoor je eetlust verliest, of heel druk wordt en niet kunt slapen, of geen eetlust hebt als je verliefd bent.

Wat heel opmerkelijk is, is dat deze neuropeptides niet alleen in de hersenen gemaakt worden, maar ook in de darm. De darm maakt bijvoorbeeld ook serotonine (het gelukshormoon), melatonine (het slaaphormoon) en opiaten. Overigens blijkt ook het omgekeerde het geval te zijn. De hersenen blijken ook typische darmpeptiden te maken, onder andere cholecystokinine (CCK), een peptide dat aangeeft dat je vol bent na een maaltijd, en VIP, een peptide dat de peristaltiek beïnvloedt.

Professor Michael Gershon, een expert op het gebied van het zenuwstelsel van de darmen is zelfs beroemd geworden met zijn boek The Second Brain, de tweede hersenen. Hierin beschrijft hij hoe het zenuwstelsel van de darmen een uiterst goed vertakt netwerk met uitgebreide verbindingen is, dat onafhankelijk van de rest van ons lichaam functioneert en ook om die reden als een onafhankelijk, op zichzelf staand mini-brein wordt gezien.

Dr. Keith Sharkey bestudeert de fascinerende communicatie tussen hersenen en darmen om er achter te komen op welke manier deze communicatie de opname van voedsel beïnvloedt. Er achter kunnen komen wat er precies voor zorgt dat je wilt stoppen met eten of juist wilt blijven, zou de sleutel kunnen zijn om over-eten en overgewicht te voorkomen.

Het belang van onze darmen
Kortom, ons darmkanaal is een van de belangrijkste organen in ons lichaam, en dat wordt jammer genoeg nogal onderschat. We teisteren onze darmen met verkeerde voeding en medicijngebruik en ze staan dagelijks bloot aan stress en schadelijke invloeden van buitenaf, zoals allerlei ziekteverwekkers.

Meer dan 80% van ons immuunsysteem bevindt zich in ons darmkanaal en het is dus zaak een beetje beter voor onze darmen te zorgen.

Naast dat we last kunnen hebben van milieuvervuiling van buitenaf buiten onze schuld om, zijn wij zelf de grootste vervuilers van ons darmkanaal, onze binnenkant. Ongezonde eetgewoontes, stress en slechte voeding kunnen leiden tot een vervuiling van de darmwand en de vorming van een laag dikke koek met onverteerd voedsel op de darmwand en afvalstoffen tussen de darmvlokken in. Hierdoor vermindert uiteraard weer de opname van belangrijke voedingsstoffen. Daarnaast kan deze vervuiling leiden tot schade aan de darmwand.

Wist je dat
→ We in een heel mensenleven totaal ongeveer 65.000 kilo voedsel (12 olifanten) opeten
→ Een gemiddelde maaltijd er ongeveer 2 dagen over doet om ons lichaam weer te verlaten
→ Onze darmflora zo'n 100 biljoen darmbacterieën (14 nullen), waaronder 500 verschillende soorten, bevat
→ Wanneer je je darmen zou uitrollen en openknippen, de darmwand de totale oppervlakte van een tennisveld heeft
→ De totale lengte van onze darmen gemiddeld zo'n 7 meter is, waarvan ongeveer 6 meter voor de dunne darm en anderhalve meter voor de dikke darm

Bron: leerwiki.nl

De ontlasting wordt in de dikke darm ingedikt, tot u aandrang krijgt om te poepen. Bij obstipatie - verstopping - blijft de ontlasting te lang in de dikke darm. De poep wordt dan hard en droog en het poepen gaat moeilijker.
Verstopping kan ontstaan door te weinig drinken, weinig vezels in de voeding, te weinig lichaamsbeweging, stress, en door sommige geneesmiddelen. Ook het ophouden van ontlasting kan obstipatie veroorzaken. Obstipatie is vervelend, maar kan geen kwaad.

Hoe kunt u obstipatie herkennen?
Er zijn veel verschillen tussen mensen in hoe vaak ze ontlasting hebben. Als u hardere ontlasting heeft dan anders, of u heeft een aantal dagen niet kunnen poepen, dan heeft u last van obstipatie. Soms heeft u hierbij een opgeblazen gevoel of buikkrampen.

Wat kunt u zelf doen aan obstipatie?
De klachten kunnen verminderen door:
- Veel te drinken;
- Veel vezels te eten (bruinbrood, roggebrood, zilvervliesrijst, groente, fruit);
- Veel te bewegen;
- De ontlasting niet op te houden maar bij aandrang direct naar het toilet te gaan.

Welke geneesmiddelen kunnen worden gebruikt bij obstipatie?
Laxeermiddelen worden ook wel laxantia genoemd. Ze zorgen ervoor, elk op hun eigen manier, dat de ontlasting zachter wordt gemaakt. Hierdoor wordt het poepen makkelijker en minder pijnlijk. Ze worden onderverdeeld aan de hand van de werking van het geneesmiddel:

Vochtaantrekkende laxeermiddelen worden slecht in het lichaam opgenomen. Ze blijven in de darmen aanwezig en trekken hier water aan. Hierdoor wordt de ontlasting zachter en wordt de darmbeweging van het laatste gedeelte van de dikke darm (colon) bevorderd.Voorbeelden: lactitol, lactulose, magnesiumoxide, magnesiumperoxide en natriumfosfaatklysma

Zwelmiddelen of volume vergrotende middelen mengen zich met de darminhoud, nemen water op en maken de ontlasting zacht. Door het grotere volume van de ontlasting wordt de darm geprikkeld en neemt de darmbeweging darm toe.Voorbeelden: psylliumzaad, sterculiagom en zemelen

Contactlaxantia prikkelen het darmslijmvlies en beïnvloeden opname van water en zouten uit de darmen. Hierdoor neemt de hoeveelheid vocht in de darm toe en wordt de ontlasting zachter. Ook stimuleert het de darmbeweging.Voorbeeld: bisacodyl

Glijmiddelen in een klysma hebben een zachtmakende werking op de poep.Voorbeelden: docusaat en natriumlaurylsulfoacetaat

Bron: NGH Ziektenbeschrijving

Door een ongezond voeding, door bepaalde aandoeningen en door regelmatig de ontlasting op te houden kun je last krijgen van verstopping. Verstopping (obstipatie) is een verstoring van het normale ontlastingspatroon. In feite varieert een 'normale' ontlasting van drie maal per dag tot drie maal per week en is dus individueel bepaald. In het algemeen spreekt men pas van obstipatie als de ontlasting minder vaak optreedt dan ‘normaal', waarbij de ontlasting vaak hard en droog is, en met veel moeite (veel persen) en soms met pijn wordt geloosd. Obstipatie is meestal het gevolg van: te weinig vezelrijk voedsel; te weinig lichaamsbeweging; te weinig gebruik van vocht; ophouden van de ontlasting ondanks aandrang.

Het kan ook optreden onder invloed van spanningen. Ook geneesmiddelen kunnen obstipatie veroorzaken. De darminhoud blijft dan te lang in de dikke darm en gaat moeizaam of langzaam naar buiten. Doordat er dan meer water dan normaal aan de ontlasting wordt onttrokken, wordt deze hard. Dat kan een pijnlijke stoelgang tot gevolg hebben. Als je veel last hebt van verstopping, kun je ook gewicht verliezen.
Soms bestaat een enorme angst voor verstopping. Logisch, want het is een erg vervelende kwaal. Deze angst veroorzaakt zelf soms een aantal bijkomende klachten, zoals hoofdpijn, slechte eetlust, misselijkheid, vermoeidheid en een depressief gevoel. Vaak ligt de oorzaak van obstipatie in een slecht voedingspatroon met te weinig vezels, het drinken van te weinig vocht, gebrek aan vitamine B1, B5, B6, kalium, magnesium en zink. Ook niet bevorderlijk is voeding met te veel dierlijke proteïnen, te veel zuivelproducten, te veel azijn, peper, zout, of scherpe kruiden.
Als de voeding goed is, kan de oorzaak soms liggen in te snel eten, onvoldoende beweging, spanning, angst, depressie, het gebruik van antibiotica, misbruik van laxeermiddelen of verkeerd gebruik van medicijnen die zonder recept verkrijgbaar zijn, zoals hoestdrankjes. Andere mogelijke oorzaken zijn aambeien, een anale kloof, ijzertabletten of een te geringe werking van de schildklier (hypothyreoïdie).
Bij hypothyreoïdie is de stofwisseling vertraagd met onder andere meer kans op verstopping. Hormonale veranderingen, zoals tijdens de zwangerschap, kunnen voor verstopping zorgen.

5 Okt 2007
Bron; www.gezondheidsplein.nl

Veel fabrikanten van onder andere drinkyoghurts mogen niet meer specifieke gezondheidsclaims maken. De leuzen blijken in de praktijk vaak niet waar.

Dit heeft de Europese voedselautoriteit EFSA (European Food Safety Authority) laten weten. De organisatie heeft 523 producten onderzocht waarop de fabrikant een gezondheidsclaim had aangebracht.

Bij tweederde van die producten heeft de organisatie de claim afgewezen omdat er te weinig bewijs is dat het product de bewering kon waarmaken.

Onder de afgwezen producten vallen onder andere beweringen over de werking van probiotica, dat vaak in yoghurtdrankjes zit. De goedgekeurde claims gaan vooral over voedingsvezels, vetzuren (voor het cholesterolniveau), suikervrije kauwgom (voor behoud van een gezond gebit) en de werking van vitamines en mineralen.

Sinds 2007 is er een nieuwe Europese verordening van kracht, waarin staat dat de EFSA claims eerst moet goedkeuren. Daarbij wordt gekeken naar het onderliggende bewijsmateriaal. De Europese Commissie neemt het advies van de EFSA mee in de beslissing om deze claims wettelijk goed te keuren, waarna ook nog instemming nodig is van de lidstaten.

Bron FD.NL

Immunoloog prof. dr. Eric Claassen: "Ophef is overdreven"
De Consumentenbond vindt dat zo snel mogelijk duidelijkheid moet komen over de veiligheid van probiotica. Gisteren verzocht de bond minister Klink om een diepgravend onderzoek. "Volstrekt onzinnig", reageert immunoloog prof. dr. Eric Claassen. Volgens hoogleraar Eric Claassen staat de veiligheid van probiotica niet ter discussie. "Het onderzoek in Utrecht staat ter discussie. Er moet duidelijkheid komen over wat daar precies is gebeurd. Dat dient tot op de bodem te worden uitgezocht. Ik denk zelf dat de sterfgevallen niets te maken hebben met de probiotica."

Tot afgelopen woensdag zaten de probiotica in de lift en droegen ze in brede kring het predikaat ‘gezond' en ‘veilig'. Sindsdien zitten de goedaardige bacteriën in de hoek waar de klappen vallen. Claassen vindt dat deze radicale omslag niet wordt gerechtvaardigd door de onderzoeksresultaten die het UMC Utrecht twee dagen geleden bekendmaakte. "Vooropgesteld: als patiënten overlijden tijdens een wetenschappelijk onderzoek, is dat verschrikkelijk. Maar dat ontslaat ons niet van de plicht onbevooroordeeld naar de feiten te kijken."

Totale sterfte Aan het onderzoek namen 296 patiënten met ernstige acute alvleesklierontsteking deel, verdeeld over een onderzoek- en controlegroep. In totaal overleden 24 patiënten (zestien procent) in de groep die probiotica kreeg. In de controlegroep, die een placebo kreeg, stierven negen patiënten (zes procent). "De totale sterfte tijdens het onderzoek bedroeg elf procent. Dat komt overeen met wat je zou mogen verwachten op basis van de statistieken. De ervaring leert immers dat tien tot twintig procent van de patiënten met ernstige acute alvleesklierontsteking overlijdt. Als de totale sterfte was uitgekomen boven de twintig procent, had ook ík gezegd: het moet de probiotica zijn. Nu zeg ik: het hoeft de probiotica niet geweest te zijn."

Er is geen bewijs dat het product Activia van Danone helpt om de stoelgang te verbeteren. Dat stelt voedingsdeskundige Martijn Katan van de Universiteit van Amsterdam. Hij las alle vijf onderzoeken die het Franse bedrijf liet uitvoeren en vond in geen daarvan bewijs voor de bewering dat wetenschappelijke studies aantonen dat er binnen 14 dagen een gunstig effect op de stoelgang merkbaar is.

In de onderzoeken die Danone aanhaalt werd met behulp van röntgenapparatuur gekeken naar het effect van de Activa yoghurt op de stoelgang. Katan begrijpt niet waarom de proefpersonen niet is gevraagd om bij te houden hoe vaak ze het toilet bezoeken. Dat had veel meer duidelijk gemaakt overd e werking van het product. Het enige waarop de yoghurt met probiotica misschien effect heeft, is de darmpassagetijd, meent de voedingsdeskundige. Verteerd voedsel beweegt sneller door de darmen, maar het heeft geen invloed op de stoelgang niet.

Vaker en makkelijker naar het toilet gaan lukt door de consumptie van veel volkorenbrood, peulvruchten en zemelen, stelt Katan. Dat is voor grote voedselproducenten niet zo interessant omdat daar geen patent op aan te vragen valt. De wetenschapper zegt overigens geen moeite te hebben met claims van producenten van functional foods, mits de beweringen over de werking van de ingrediënten maar juist zijn. bron:

De Pers, 18/01/08

AMSTERDAM - Ze vliegen door de lucht, kruipen over het aanrecht en huizen zelfs in ons lichaam. Bacteriën zijn overal. Vorige week kon u alles lezen over de slechte soort, nu zijn hun brave broertjes en zusjes aan de beurt.

In de aanval

* 70% van de strijd tegen schadelijke indringers (zoals ziektekiemen) vindt plaats in je darmen. Daarom is belangrijk om dit afweergeschut in optimale conditie te houden.
* Een volwassene zeult één tot anderhalve kilo aan darmflora mee. Dat zijn dus zo'n 100 biljoen bacteriën. Eén troost: daar zitten ook een hoop good guys bij.
* 80% van de vrouwen heeft last van constipatie. Dat de boel verstopt is, zeg maar. Een gezonde darmflora, maar ook meer bewegen en genoeg water drinken, kunnen voor verlichting zorgen.
* Een overdosis probiotica? Onmogelijk. Het teveel aan goede bacteriën verdwijnt gewoon weer langs de natuurlijke weg.

Goede bacteriën bestaan. Sommige zijn zelfs essentieel voor een goede gezondheid. Dat klinkt tegenstrijdig, maar bacteriën worden veel gebruikt om ons voedsel langer goed te houden. Dat werkt zo: als je goede bacteriën de ruimte geeft, is er geen plaats meer voor de slechte. Melk bijvoorbeeld bederft erg snel. Maar in de vorm van yoghurt of kaas is het veel langer houdbaar.Daarvoor wordt gebruik gemaakt van goede bacteriën. De melk wordt verhit om de schadelijke bacteriën te doden. Daarna worden de goede bacteriën - zogenaamde melkzuurbacteriën - aan de melk toegevoegd. Die bacteriën zetten melksuiker om in melkzuur. Slechte bacteriën kunnen niet overleven zonder die melksuikers en krijgen dus geen kans. Dit proces heet fermenteren. Er zijn verschillende soorten melkzuurbacteriën. De ene soort ‘maakt' yoghurt, de andere kaas en weer een andere karnemelk. Deze hulpvaardige organismen zorgen er niet alleen voor dat alles langer houdbaar is, maar geven ook een andere smaak aan producten.

Bron: www.vrouw.telegraaaf.nl

Elk jaar consumeren we 20 tot 30% meer producten met probiotica dan in het jaar daarvoor. Wereldwijd wordt 6 miljard dollar aan producten met probiotica besteed. Advertenties voor producten met probiotica suggereren dat ze normale, gezonde individuen robuust gezond kunnen maken. Maar of ze echt zo werken weten wetenschappers nog steeds niet zeker.
5/10/2007

De laatste tien jaar is de wetenschappelijke interesse in probiotica explosief gegroeid. Een recent overzichtsartikel telde een kleine 3.000 papers. De artikelen beschrijven effecten van melkzuurbacteriën op overgewicht, cholesterol, allergie en uiteraard vooral op darmaandoeningen zoals constipatie, het prikkelbare darmsyndroom en de ziekte van Crohn. Bij die aandoeningen werken probiotica verlichtend. Ze verdringen bacteriën die eiwitten omzetten in zwavelwaterstof, een stof die darmcellen prikkelt en ontstekingsreacties uitlokt.

Die bestaande studies zijn overtuigend, maar hebben wel betrekking op mensen waarbij de darmen niet optimaal werken, zegt Eline Klaassens. Op 21 september 2007 promoveerde aan Wageningen Universiteit op een onderzoek naar bifidobacteriën in de menselijke darm. Klaassens stelt dat uit deze onderzoeken niet duidelijk wordt of probiotica ook bij gezonde mensen een positief effect hebben, wat de fabrikanten in hun claims juist beweren.

Ook dr. Erwin Zoetendal van de leerstoelgroep Microbiologie van Wageningen Universiteit stelt dat er geen eenduidig antwoord op die vraag te geven valt. Het effect van probiotica is van veel factoren afhankelijk, zoals de probiotische stam die je gebruikt, het stuk darm waarnaar je kijkt en de samenstelling van de darmflora. De darm is een complex ecosysteem, waarin honderden organismen met elkaar samenleven. Dat ecosysteem verschilt bovendien van individu tot individu, Aldus Zoetendaal.

Het volledige artikel is te vinden op de site van Resource.

Bron: foodholland.nl

Seniorenvoeding blijkt gat in de markt

VENLO, 12/6/2007 "Mensen ouder dan zestig hebben veel minder 'goede bacteriën' in hun darmen". Dat zegt dr. Hans van Schijndel, Science Manager van Yakult Nederland, naar aanleiding van het seminar Seniorenvoeding van het Innovatiecentrum Gezonde Voeding (ICGV) op 13 juni 2007 te Venlo.

Van Schijndel is één van de sprekers op het seminar. De Science Manager is verantwoordelijk voor het onderzoek naar de effecten van probiotica: "Mensen ouder dan zestig jaar bezitten een duizendvoud minder 'goede' bacteriën in hun darm dan andere volwassenen. "Voor deze groep kunnen voedingsmiddelen met specifieke eigenschappen, zoals probiotica, belangrijk zijn", legt hij uit. De presentatie van Van Schijndel op 13 juni is getiteld: 'Goede bacteriën voor senioren'. Het ICGV organiseert het seminar met een goede reden. De komende dertig jaar groeit het aantal vijftigplussers in Nederland met 45%, naar 7,1 miljoen. In een vergrijzende samenleving is er meer vraag naar goede voeding, afgestemd op ouderen. Om daaraan te kunnen voldoen, brengt het ICGV verschillende marktpartijen * voedingsproducenten, deskundigen en mkb'ers * met elkaar in contact. Centrale vragen van het seminar Seniorenvoeding zijn: hoe ziet de vijftig-plusmarkt eruit; wat zijn de behoeften van de oudere consument en wat vindt hij belangrijk. Verder worden de innovatiemogelijkheden onderzocht. Een grote innoverende marktspeler in voeding is Oerlemans Foods. Sjanny van Beekveld, Marketing Manager, geeft tijdens het seminar een kijkje in de keuken bij Oerlemans. Recent bedacht het bedrijf de ambachtelijke wortelwedges, met een knipoog naar de gezonde snack. Later dit jaar brengt Oerlemans een serie ambachtelijke maaltijden op de markt, voor een brede doelgroep, maar in het bijzonder voor senioren. Van Beekveld vertelt op 13 juni hoe Oerlemans dergelijke nieuwe producten ontwikkelt.

Bron: www.nieuwsbank.nl

Volgens onderzoek door de Voedsel Warenautoriteit is de hoeveelheid groente in kant-en-klaar maaltijden toegenomen ten opzichte van 2005. Toch voldoen nog slechts enkele maaltijden aan de richtlijnen voor een gezond voedingspatroon, zegt de VWA. Vorig jaar publiceerde deze instantie cijfers over 2005. Omdat sindsdien meer kant-en-klaar maaltijden op de markt zijn gekomen, heeft de VWA opnieuw onderzoek gedaan. Ze heeft daarbij gekeken naar stoommaaltijden, stamppotten, pizza`s, pasta`s en nasi- en bamigerechten. De VWA adviseert om ter aanvulling een extra groentegerecht of salade van verse groente te serveren. [24 oktober 2007]

Bron: Consumed

HARDERWIJK - Niet iedereen geeft het toe, maar we laten allemaal wel eens een wind. Zo laat 70 procent van de Nederlanders een wind in de buurt van de partner.

Ruim 40 procent houdt zich niet in als de kinderen in de nabijheid zijn. Dat blijkt dinsdag uit een representatief onderzoek van het tijdschrift gezondNU.

In de buurt van vrienden laat 14 procent zijn winden gaan en in het openbaar vervoer gunt 12 procent zijn scheetjes de vrijheid. Volgens gezondNU kunnen we onze winden ook beter niet inhouden. Dat leidt namelijk tot uitstulpingen van de darmen en de giftige darmgassen kunnen door opname in de bloedbaan klachten als vermoeidheid en hoofdpijn veroorzaken.

Van de respondenten weet 30 procent dat een windje alles zegt over het eetgedrag. Scheetjes die naar rotte eieren ruiken, komen bij 40 procent van de ondervraagden voor. Deze geur wijst op een slechte eiwitvertering als gevolg van een overschot aan dierlijke eiwitten.

Gisting in de darmen leidt tot zurig ruikende windjes. Dit kan onder meer ontstaan door een overvloed aan koolhydraten en het eten van fruit na de maaltijd.

Ook het geluidsvolume van de scheet onthult veel. Een zachte wind duidt op een vetverteringsprobleem. Hard klinkende winden komen voor bij een slechte koolhydraatvertering.

Op de vraag wat men doet als in de rij voor de kassa opeens een scheet komt opborrelen, blijkt dat 80 procent die inhoudt. 16 Procent laat hem stiekem gaan, 14 procent loopt even weg en 13 procent laat de wind zo zachtjes mogelijk ontsnappen.

De helft van alle Nederlanders doet overigens niets om winden te vermijden. Ruim 20 procent ontwijkt voorafgaand aan bijvoorbeeld een vergadering bepaald voedsel dat scheten kan veroorzaken, zoals uien en bruine bonen. 10 Procent mijdt deze voedingsmiddelen constant. Van de respondenten neemt 6 procent preventief medicijnen tegen winden en 4 procent probeert zo rustig mogelijk te eten.
Want wie gehaast eet en slecht kauwt, bezorgt zijn darmen overwerk, aldus gezondNU.

Bron: AD.nl (23.4.2008)

vrijdag 21 augustus 2009

Uit een publieksonderzoek van de Maag Lever Darm Stichting blijkt dat een aantal belangrijke alarmsignalen voor darmkanker voor veel mensen geen reden is voor huisartsbezoek. Terwijl een vroege opsporing van darmkanker aanzienlijk meer kans geeft op genezing. De Maag Lever Darm Stichting adviseert mensen na toiletbezoek even achterom te kijken.

Jaarlijks wordt bij ruim 11.000 Nederlanders de diagnose ‘dikkedarmkanker' gesteld. Darmkanker is in Nederland de tweede meest voorkomende vorm van kanker. Ieder jaar overlijden ongeveer 4.500 mensen aan deze ziekte. Het is van levensbelang dat mensen weten met welke klachten ze naar de huisarts moeten gaan. Dit geldt met name voor iedereen die ouder is dan 50 jaar. Klachten zoals bloed bij de ontlasting, het gevoel hebben dat de darm niet volledig leeg is na toiletbezoek of een veranderd ontlastingspatroon, kunnen bijvoorbeeld wijzen op een poliep of een (beginnende) tumor in de darm.

Uit het onderzoek van de Maag Lever Darm Stichting blijkt dat de kennis van de gemiddelde Nederlander over darmkanker nog onder de maat is, zeker wat betreft de alarmsignalen. Het gevoel dat de darm niet leeg is na toiletbezoek bijvoorbeeld, is voor slechts 18 % van de ondervraagden reden om naar de huisarts te gaan. En meer dan de helft gaat niet naar de huisarts bij een verandering in de stoelgang. Door middel van de informatieve website www.darmkanker.info tracht de Maag Lever Darm Stichting de kennis over darmkanker te vergroten, onder andere door te wijzen op de risicofactoren en alarmsignalen.

Bewustwording van de risicofactoren en de alarmsignalen is belangrijk volgens deskundigen. "Je kunt stellen dat in totaal ongeveer 5 % van de Nederlanders tijdens zijn of haar leven uiteindelijk darmkanker krijgt", aldus Prof. dr. E.J. Kuipers, hoofd van de afdeling MDL-ziekten en de afdeling Interne Geneeskunde van het Erasmus Medisch Centrum in Rotterdam. Het is echter ook één van de best behandelbare vormen van kanker, mits de diagnose in een vroeg stadium gesteld wordt. Dr. Kuipers benadrukt dit: "Vroege stadia van darmkanker zijn nog vrij eenvoudig te behandelen. Maar op het moment dat de ziekte meer voortgeschreden is, nemen de mogelijkheden van behandeling en ook de kans op genezing heel snel af. Op tijd naar de dokter gaan bij de alarmsignalen is heel relevant!"

Het publieksonderzoek van de Maag Lever Darm Stichting vond plaats in het kader van de internationale Darmkankermaand Maart. Tijdens deze maand wordt het belang van vroegtijdige opsporing en een alerte houding benadrukt. De uitkomst van het publieksonderzoek is voor de Maag Lever Darm Stichting reden om door te gaan met voorlichting over darmkanker. In 2010 zal de Maag Lever Darm Stichting samen met farmaceutisch bedrijf Roche Nederland en verschillende patiëntenverenigingen weer extra aandacht vragen voor darmkanker.

Bron: Maag Lever Darm Stichting

Dezelfde eiwitten die smaakpapillen van de tong helpen om zoete smaak te herkennen, huizen ook in de darmen. De ontdekking kan diabetespatiënten helpen.

Spekjes proppen, rozijnen lepelen of kauwgum kauwen: onze tong vertelt de hersenen dat zulk snoep heerlijk zoet smaakt. Proeven doet de tong met de smaakpapillen, die op hun beurt weer bestaan uit miniatuurproevers: de smaakreceptoren.
De receptoren voor zoete smaak, onder biochemici bekend als T1R2 en T1R3, blijken nu ook in de dunne darm te zitten, schrijven Robert Margolskee en zijn collega's in het tijdschrift Proceedings of the National Academy of Sciences. De receptoren zijn van hetzelfde type als die op de tong, maar dienen niet om te proeven. Ze houden zich bezig met de opname van voedzame suikers, zeggen de wetenschappers.
De vondst van de receptoren in de dunne darm bracht de onderzoekers op het idee om te kijken of ze misschien bedoeld zijn om het lichaam te vertellen hoeveel suiker er in de darm zit. Ze speculeerden dat op basis daarvan het lichaam bepaalt hoeveel suiker de darm moet opnemen. Het is namelijk bekend dat de dunne darmen van mensen die meer suikers eten, steeds beter worden in het opnemen ervan.

Om dat te achterhalen, gingen de onderzoekers na of de smaakreceptoren actiever werden op een suikerrijk dieet, vergeleken met een suikerarm dieet. Dat betekende een eettaak voor laboratoriummuizen. De wetenschappers zagen ook hun kans schoon om zoetstoffen te testen. Want ondanks dat zoetstoffen het lichaam direct dienen te verlaten zodat je dun blijft, gaat in de wetenschap het gerucht rond dat ze mensen op één of andere manier toch dikker maken.

Na drie weken dieet vergeleken de onderzoekers het aantal actieve receptoren en suikeropname tussen de muizen. Voor alle diëten bleek dat deze twee gelijk opliepen. Een sterk teken dat ze met elkaar te maken hadden. De knaagdieren die een hoop suiker aten, hadden meer actieve receptoren en namen meer suiker op dan degene die geen suiker aten. En de muizen die zoetstoffen kregen? Die hadden ook wat meer van beide, zij het wat minder dan de echte suikervreters.
En dat betekent dat zoetstoffen dus toch suikeropname bevorderen, doordat de smaakreceptoren aangeven dat er zoetigheid in de darmen te halen valt. Volgens medeauteur Soraya Shirazi-Beechley van de universiteit van Liverpool is dat een belangrijke ontdekking. Diabetespatiënten mogen maar heel weinig suiker, maar krijgen er door de zoetstoffen toch teveel van in hun bloed. Helemaal geen zoet eten dus, lijkt voor deze mensen het devies.

Hoewel, misschien is er toch een manier om wat zoetigheid mee te pikken. Om tijdens het experiment er namelijk zeker te van zijn dat smaakreceptoren de boosdoeners waren, schakelden de wetenschappers bij een paar muizen het gen voor de zoete smaakreceptor uit. En deze namen ongeacht het dieet helemaal geen extra suikers op. Dat is dus niet alleen bewijs dat de receptoren met suikeropname van doen hebben, maar kan ook een oplossing zijn voor diabetici, door suikeropname tegen te gaan, reageert Shirazi-Beechley in een e-mail.
Ronald Veldhuizen - Robert Mangolskee e.a.: 'T1R3 and gustducin in gut sense sugars to regulate expression of Na+-glucose cotransporter 1', Proceedings of the National Academy of Sciences, 20 augustus 2007 Noorderlicht.nl

Bron: laboratorium.nl

EDE - Ziekenhuis Gelderse Vallei besteedt veel aandacht aan de rol van voeding bij het herstel van de patiënt. Darmpatiënten starten tegenwoordig na de operatie veel sneller met hun gewone dieet. De ervaringen zijn positief. Patiënten zijn soms zelfs binnen vijf dagen zo ver hersteld van hun darmoperatie dat ze naar huis mogen.

Eten, eten, eten: dat is het devies tegenwoordig bij darmpatiënten", zegt chirurg Flip Kruyt. ,,In voedsel zit energie en die energie heb je hard nodig om te herstellen van de operatie. De darmen blijken goed in staat om voedsel te verteren, ook als er net aan de darmen geopereerd is."

Darmen niet verstoren
Wie langer dan vijf jaar geleden een darmoperatie kreeg, klinkt dit misschien vreemd in de oren. Toen was het juist nog heel gebruikelijk om voor de operatie de darmen leeg te maken. Na de operatie mocht de patiënt heel langzaam weer gaan eten. ,,Dat doen we nu helemaal anders. We komen er steeds meer achter dat je de darmen zo min mogelijk moet verstoren, dan blijven ze hun werk het beste doen", aldus Flip Kruyt.

De patiënt mag tot zes uur voor de operatie gewoon eten en krijgt tot twee uur voor de operatie water met suiker (Roosvicee). Vier uur na de operatie kan de patiënt al weer iets drinken. En de dag na de operatie begint te patiënt al weer met zijn eigen dieet.

Conditie
Tegen eventuele misselijkheid krijgt de patiënt medicatie. Verder wordt de patiënt gestimuleerd om zo snel mogelijk weer te bewegen, want dat is goed voor de longen en voor de spiercapaciteit en dus voor de conditie. Voor pijnstilling krijgt de patiënt voor de operatie een ruggenprik.

Zo herstelt de patiënt sneller. Lag je vroeger twee tot drie weken in het ziekenhuis, nu is de patiënt al na vijf dagen zo ver herstelt dat hij naar huis kan. Overigens belt de verpleegkundige zeven dagen na de operatie (twee dagen na ontslag) de patiënt op om te vragen hoe het gaat.

Eras
Deze betrekkelijk nieuwe manier van werken heet Eras. Eras staat voor Enhanced Recovery After Surgery ofwel verbeterd herstel na een operatie. Het wordt inmiddels al twee jaar met succes in Ziekenhuis Gelderse Vallei toegepast. Ongeveer de helft van de Nederlandse ziekenhuizen werkt volgens deze methode.

bron: www.edestad.nl

13-07-2007: De bewijzen dat suiker slecht is voor het lichaam stapelen zich op. Suiker verstoort een evenwichtige en natuurlijke opname van vitaminen en mineralen in de darmen.

Suikergebruik kan een verslaving worden. Per jaar nemen we per persoon een kleine 40 kilo suiker tot ons. We eten teveel suiker zonder dat we het in de gaten hebben. Wie realiseert zich dat een zgn. slank makende vruchtenyoghurt zo'n 24 gram suiker bevat, een klein flesje cola 36 gram en dat tomatenketchup en appelmoes voor 24% uit suiker bestaat?
Alles wat het menselijk lichaam consumeert moet worden afgebroken en omgezet in glucose, fructose, glycerine, aminozuren en vetzuren. Het brein kan op niets anders functioneren dan glucose (suiker). Suiker zit op natuurlijke wijze in tal van voedingsproducten, vooral in fruit.

Door suiker echter overmatig te gebruiken, apart en (verstopt) in allerlei producten, zijn we er verslaafd aan geraakt en ondermijnen we onze gezondheid. Zozeer zelfs dat we er goed ziek van kunnen worden en zelfs onze levensduur erdoor verkorten.
 In diverse onderzoeken is suiker in verband gebracht met hartproblemen.
- Suiker is in verschillende wetenschappelijke onderzoeken in verband gebracht met KANKER(o.a darmkanker borstkanker en leukemie)
- Suiker versnelt het verouderingsproces. Suiker veroorzaakt na consumptie een storm van vrije zuurstof radicalen. Vrije radicalen veroorzaken in grote hoeveelheden schade aan het DNA en spelen een grote rol bij het ontstaan van hart en vaatziekten en kanker. Een deel van de schade kan worden voorkomen door het eten van voedingsmiddelen met veel antioxidanten (verschillende groenten fruit).
- Suiker veroorzaakt overgewicht.
- Suiker verhoogt het slechte cholesterol (LDL)
- Suiker zorgt voor een zwakkere weerstand. Doordat de consumptie van suiker je al snel een vol gevoel geeft krijg je zo minder snel gezonde voedingsmiddelen binnen.
- Karamelliseert je weefsels. Suiker zorgt langzaam voor een langzame desintegratie (verval) van al je organen.

Elk van de volgende symptomen kan verband houden met een te hoge suikerconsumptie en een te hoog suikergehalte in het bloed: ongerustheid, bedwateren, tandbederf, depressiviteit, slapeloosheid, osteoporose, aanvallen, heesheid, prikkelbaarheid, diabetes, flauwvallen, moeheid, hartkwalen, zwakke afweer, transpiratie, jeuk, snelle hartslag, geheugenverlies, zwaarlijvigheid, zwakheid, vaginale jeuk (schimmelinfecties), en andere aandoeningen. Overmatig suikergebruik kan leiden tot allergieën, aandoeningen aan ogen, nieren en lever en bijdragen aan Alzheimer, aan schade aan de DNA-structuur.

Bron: www.grenswetenschap.nl